LiLe□an□HanMeimeiweretwoadve□turoussoulswhoalways□ou□htexcit□mentandth□illinthei□lives□T□ey□e□ebe□tfr□□nd□si□cechildhoodan□shar□□apass□onforexplor□□gtheun□nown□Oneday,astheyweresittingundertheold□aktreein□hepark,HanMei□eihada□□deathatwoul□leadthemonanewadven□□reth□ttheywoul□ne□□rforget. LiLeiandHanMeimei□eretwoadv□ntur□ussoulswhoalwayssou□htexcitemen□andth□ill□ntheir□ives.Theywerebes□friendssi□cec□□l□hoodan□□hare□apassi□nforexploring□heunknown.On□day,astheyw□resitting□nderth□old□aktr□eint□epa□k□Ha□Meimeiha□anideathatw□uldlea□□he□on□newadventure□□atthey□ouldneve□□orget. LiLei□ndHanMe□mei□□re□woadventu□oussou□□□h□□lwayssoughtexcitementandthrillintheirliv□s.Theywer□b□□tfriendssi□cechildhoodandsha□edapass□onforexp□o□□ngtheunkn□wn.Oneday,as□heywere□ittin□unde□t□eo□do□□t□eeint□epark,Han□eimeihadanideathat□ouldl□adthemonan□wadv□nturet□atthe□□o□ldneverforg□t.□□□p>LiL□iandHan□eimei□er□two□d□en□uroussou□□whoa□wayssoughtexcite□entandt□□illintheirl□ves.Theywerebest□□iendssi□□□□hildhoodandshareda□assionf□rexploringtheunkn□wn.□neday,a□they□□resi□tingundertheold□□ktreeinthepark,H□nMe□meihadani□eathatwouldl□adthemona□ewadventu□ethatthey□ouldneverfor□□t.<□p>